Ruch rozwijający

Treść

„Ruch Rozwijający” Weroniki Sherborne

         Nazwa „Ruch Rozwijający” wyraża główną ideę metody tj. posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. System ćwiczeń w tej metodzie wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych
w kontakcie z dorosłymi tj. z tzw. baraszkowania.

          Podstawowe założenia metody to rozwijanie ruchem trzech aspektów:

     -  świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego,

     -  świadomości przestrzeni i działania w niej,

              -  dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi
                  bliskiego kontaktu.

         Udział w ćwiczeniach ma na celu stworzyć dziecku okazję do poznawania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i związku z tym możliwości ruchowych. Podczas ćwiczeń ruchowych dziecko może poznać przestrzeń, w której się znajduje (przestaje ona być dla niego niebezpieczna). Dziecko czuje się bezpiecznie, staje się aktywne, bardziej twórcze.         

          Weronika Sherborne wyróżnia grupy ćwiczeń wspomagających rozwój dziecka:

               -  ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała,

               -  ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa
                  w otoczeniu,

               -  ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą,

               -  ćwiczenia twórcze.

           Ćwiczenia te mogą występować w różnych formach:

              -  zajęcia indywidualne z jednym dzieckiem,

              -  zajęcia w parach,

              - zajęcia dla trzech lub więcej osób.